Cała puszcza już o nas trąbi,
oto nadchodzą ptaki zombie!
Leśne zombie, świecące w ciemnościach grzyby, diabelska lucyferna, tajemnicza mimikra i świerki na szczudłach – czyli dzień jak co dzień w Puszczy Białowieskiej. Jeśli myśleliście, że puszcza to taki większy las, to byliście w błędzie. I to całkiem sporym.
Zacznijmy od tego, że do Puszczy wstępujemy po raz drugi. Jeśli jeszcze w niej nie byliście, to zacznijcie tu. Poznacie wtedy Triko, Tridę, Bargiela, Martiusa, gang puszczyków i całe mnóstwo innych bohaterów. To konieczne, bo dzisiaj piszę o o drugiej części komiksu, więc jest to kontynuacja historii.




Skończyliśmy na tym, że dzięcioły zostały wygnane ze swojego zakątka na Plan Tację. Ich teren przejęły szpaki. A teraz dzięcioły muszą wymyślić, jak odzyskać utracone ziemię. Na szczęście Triko ma plan. Tyle że nie bardzo ktokolwiek chce go słuchać. Na szczęście u jego boku stają Trida i Bargiel i pomagają mu w realizacji skomplikowanej akcji.
Wcale nie chcę Wam opisywać jej szczegółów, bo największa zabawa to przeczytać samemu. Ale dzieje się dużo. Są wzloty i upadki. Jest rezygnacja i ponowna nadzieja. Są dyskusje, pomysły i negocjacje z kornikami. Jest też współpraca, przebieranki i pojedynek w samo południe! No mówię Wam – dzieje się!
Ta część, podobnie jak pierwsza, składa się z komiksu i ciekawostek przyrodniczych. Warto je przeczytać, bo one tłumaczą zachowania zwierząt w komiksie. Dzięki nim lepiej rozumiemy postępowanie bohaterów. I oczywiście są to informacje, których w szkole nie znajdziecie. A w tym połączeniu informacji i komiksu wiedza wchodzi jak złoto.





Co to za ciekawostki? Aż trudno je wyliczyć. Gradacja korników, budowa mrowisk i przejmowanie ich przez inne gatunki mrówek, „kąpiele” zwierząt w mrowiskach, pasożytnicze zachowania zwierząt, wędrówki śluzowców, odnajdywanie dziupli nietoperzy, mimikra w świecie zwierząt, olchowe lasy na wodzie, świerki na szczudłach, życie sów i zwierzęce zombie. Ogrom informacji, ale w bardzo syntetycznej formie. Językiem dostosowanym do czytelników w tym wieku. Każda z tych notatek rozbudza ciekawość i zwiększa szacunek do przyrody.
Mnóstwo zachwytów nad cała koncepcją tego komiksu znajdziecie we wpisie o pierwszej części, więc koniecznie tam zaglądnijcie. Tam dowiecie się dla kogo jest przeznaczona ta seria, a dla kogo (jeszcze!) nie. Z jakich elementów się składa i dlaczego, moim zdaniem, jest taka wartościowa.
Mimo że książka jest już sprzed kilku lat, to uważam, że trzeba o niej przypominać. Wspaniałe połączenie przygody, akcji, humoru i wiedzy. Wrócę także z trzecią częścią!
Tomasz Samojlik, Adam Wajrak, „Nieumarły las”, Wydawnictwo Agora, Warszawa 2017.